ความแตกต่างของวัฒนธรรมท้องถิ่นใต้

admin Post in Uncategorized,Tags: , ,
Comments Off

  ภาคใต้ของประเทศไทย  นับตั้งแต่พื้นที่ในจังหวัดชุมพรลงไปจนสุดแผนดินไทย  มีจำนวนประชากรทั้งหมดประมาณ 8,893,050 คน  ในส่วนของจังหวัดกระบี่นั้น  จะมีความแตกต่างกันตามลักษณะของกลุ่มชาติพันธุ์ที่เข้ามาตั้งถิ่นฐาน  ตามหลักฐานทางประวัติศาสตร์เมื่อประมาณ ศตวรรษที่ 5  เริ่มแรกจะมีกลุ่ม คอลาลาโอส หรือกลุ่มชาวเลที่มาตั้งถิ่นฐานในพื้นที่นี้ก่อน  ในลักษณะนี้คนส่วนใหญ่จะเรียกว่า ชาวเล

การอยู่อาศัยจะแสดงถึง  การอยู่ตามสภาพนิเวศวิทยา  ตามชายฝั่งที่เราเรียกว่าหมู่บ้านชาวเล  ในกลุ่มต่อมาที่อาศัยอยู่นอกเมืองเป็นกลุ่มชาวไทยดั้งเดิม  ส่วนใหญ่จะมีอาชีพทำไร่ ทำสวน เป็นหลัก  บางส่วนก็ทำประมง  การอยู่อาศัย  จะอยู่ตามที่ทำมาหากินเช่น ตามสวน ตามไร่  แสดงถึงวิถีชีวิตที่เป็นวัฒนธรรมในการอยู่อาศัยของชาวไร่ ชาวนา นอกจากนั้นในภูมิภาคนี้  จะมีกลุ่มของชาวมุสลิมที่อพยพเข้ามาตั้งถิ่นฐานในพุทธศตวรรษที่ 7  กลุ่มชาวมุสลิม  มีครรลองตามศาสนา คือ ยึดมั่นนับถือศาสนาอิสลามเป็นหลัก  ฉะนั้น วิถีชีวิตในความเป็นอยู่จะต้องคำนึงถึงทางด้านศาสนาเป็นหลัก  สำหรับวัฒนธรรมการอยู่อาศัยของชาวมุสลิมที่เด่นชัด คือ จะอยู่บ้านทรงไทยมุสลิม  ที่เห็นได้ชัดเจน คือ ทาง 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ เช่น ปัตตานี ยะลา และนราธิวาส

 โดยทั่วไป สถาปัตยกรรมบ้านเรือนไทยมุสลิมจะมีลักษณะเด่น ๆ คือ หลังคา 3 ประเภท ส่วนแรกเป็นหลังคาแบบจั่วที่เห็นโดยทั่วไป  ซึ่งภาษามาเลย์ เรียกว่าหลังคาแบบแมและ  จะมีลักษณะลาดลงทั้ง 2 ด้าน  หลังคาอีกประเภทหนึ่งเรียกว่าแบบปั้นหยา หรือ ลิมะ  เป็นหลังคาที่ลาดลงทั้ง 4 ด้าน  และประเภทสุดท้าย คือ  หลังคาแบบมนิลา หรือ บานอ  จะผสมทั้งแบบจั่วและแบบปั้นหยาเข้าด้วยกัน  ซึ่งสถาปัตยกรรมเรือนไทยมุสลิมนั้น  มีอิทธิพลต่อสถาปัตยกรรมทางภาคใต้ของเรา

สภาพภูมิอากาศ  จะชื้นถึงชื้นมาก  ฉะนั้นในการออกแบบหลังคาจะช่วยป้องกันฝน  และหลังคาที่ยื่นออกไปทุกด้านก็เพื่อประโยชน์ในการป้องกันฝน  นั่นคือ แสดงให้เห็นวัฒนธรรมและภูมิปัญญาชาวบ้าน

ขอขอบคุณบทความดีๆ จาก    stou.ac.th

« Prev: :Next »

Comments are closed.